Gastblog: Maskers

Carnaval is voorbij, de confetti is weer opgeveegd en uit je lakens geschud. En de lege bierblikken zijn ook weer gesorteerd samen met de lege biervaten van al die doorgedraaide bierbars. Bier ja inderdaad! ūüôā

Hier in de stad wordt carnaval echt uitgebreid gevierd. Muziek, drank en dans zijn een basis. Maar er komt zoveel meer bij kijken. Iedereen, maar echt iedereen, is verkleed. Sommigen gaan alleen voor een pruik en een laken, anderen gaan er veel verder in en geven enorme hopen geld en moeite aan hun kostuum. Vind ik prachtig om zien! Samen met die praalwagens en de lichtjes in het donker, het heeft iets magisch…

Maar wat ik nog fantastischer vind is het gevoel van samenhorigheid! Voor een keer zijn we allemaal samen op die dagen één, je hoort erbij. Hoe gek je er ook uitziet, feest lekker mee! Iedereen is welkom in onze stad, welke kleur je ook hebt, welke taal je ook spreekt. Wat een geweldig gevoel!

Waarom kan dat niet het hele jaar door? Waarom moeten we andere maanden mensen uitsluiten op basis van ongegronde kennis van die persoon. Respect voor je medemens, medeleven, vertrouwen, die zaken zijn soms ver zoek…

Het begint al op je werkplek. Ik voel het iedere dag aan… Ik kan daar niet mezelf zijn! Ik draag een masker, elke dag weer als ik mijn shiften draai. Deze carnavalsdagen moest ik eraan denken, de gangen hangen vol met maskers die versierd zijn met kleur en glitters. Maar we dragen het héle jaar door een masker! Sommige collega’s dragen wel meer dan één masker met hun schijnheiligheid en hun leugens…

Waarom kunnen we niet gewoon allemaal onszelf zijn? Zou toch zoveel fijner zijn van eerlijk te zijn over wie we zijn, we zouden ons lekker in ons vel kunnen voelen. Onze mening uitroepen, onze gevoelens delen en leren van elkaar.

Mijn blog is mijn plekje: hier krijg je ongezouten mijn mening. Ik schrijf anoniem onder een pseudoniem. Waarom? Dat vragen vele lezers zich af, wel omdat de mensen in mijn omgeving niet om kunnen met mijn visie. Ze willen het niet zien, vinden andere dingen belangrijker, of slaan de boot helemaal mis en hebben kritiek die nergens op slaagt.

Ik roep vaak: laat je masker vallen! Maar eigenlijk draag ik die zelf elke dag‚Ķ Op mijn blog kan ik mezelf zijn, en roep ik uit wie ik ben en wat ik voel, alleen dan iets stiller ūüėČ

*Deze week een gastblog van: Coco van De inkt witte raven.
Wat een leuke en herkenbare blogs op de site van De inkt witte raven. Doordat je onbekend bent, schrijf je denk ik toch gemakkelijker dan dat mensen je kennen.  Wil je meer blogs lezen van Coco, kijk dan even op hun site!

Vorige week plaatste ik een blog, waarin je kon lezen dat je nu (ook) bij mij iets kan bloggen. Coco is de eerste gastblogger op mijn website.
Wil je ook graag een gastblog schrijven? Mail me dan even.

 

 

 

 

 

 

 

Bloggen, als gastblogger, bij Jeanetblogt.

Wil je graag iets schrijven of delen? Ben je al blogger of wil je gewoon voor een keertje wat schrijven het kan en mag nu (ook) bij mij. Ben je ge√Įnteresseerd? Lees dan verder !

Er zijn veel bloggers. De een doet het als hobby en de ander heeft het echt als baan. En sommige mensen denken er over na maar twijfelen nog.

Ik wil iedereen een kans geven om te bloggen op mijn website als gastblogger. Wil je graag een blog van jezelf delen met anderen en anderen kennis laten maken met je blog. Of blog je nog niet maar wil je graag wel iets delen met anderen. Dit kan nu (ook) op mijn blog, er zijn namelijk meer websites waar je als gastblogger aan de slag kan.

Diverse bloggers volg ik en diverse blogs lees ik. Leuke, informatieve en/of herkenbare blogs. Erg leuk vind ik dat er afgelopen weken diverse blogs van mij zijn gedeeld. Met veel plezier heb ik laatst een blog geschreven voor TakemeTo,over onze vakantie in de boomhut. Dit zorgt vaak voor meer bezoekers op mijn website en soms ook voor nieuwe likers op Facebook. Erg fijn dat deze manier mijn blog gedeeld en verspreid wordt en meer bekendheid krijgt. Ik wil andere bloggers daarom ook deze mogelijkheid geven.

Ooit heb ik ergens een blog geplaatst, onder een andere naam. Ik wou graag iets delen, maar niet iedereen uit mijn persoonlijke kring wist dit en hoefde dat op dat moment te weten. Wie weet deel ik ooit deze blog nog wel hier.
Ik vond het fijn dat die blogger me de mogelijkheid gaf om een blog te schrijven en het met anderen te delen. En ik wil ook anderen deze mogelijkheid geven.

Een aantal dingen die misschien handig zijn om alvast te weten.
– Het is, voor de duidelijkheid, vrijwilligerswerk. Je doet het omdat je net als ik iets wilt schrijven over iets wat je graag met anderen wilt delen.
– Het is een artikel die je zelf hebt geschreven.
– Er geldt een limiet van maximaal 2 links naar een andere pagina/website.
– Je mag er 1 foto bij plaatsen, ik gebruik zelf meestal ook maar een foto.
– De foto heb je zelf gemaakt, i.v.m. licentie/rechten.
– Op de foto(‘s) staan geen kinderen zichtbaar in beeld vanaf de voorkant, achterkant mag wel.
– Blog je al zelf en wil je graag dat anderen naar je website en/of pagina kunnen klikken. Dan mag je je naam en een link naar je website in de tekst zetten.
– Wil je liever anoniem iets plaatsen of onder een andere naam, dan is dit ook zeker mogelijk.
– Het is mijn website, dus ik beslis ook of ik je verhaal daadwerkelijk plaats en wanneer ik deze plaats.

Wil je een persoonlijk verhaal, je favoriete recept, een review over je favoriete boek, een review over een product waarvan anderen echt het bestaan van moeten weten of wil je graag iets anders delen. Stuur dan een mailtje naar info@jeanetblogt.nl waarover jij graag iets wil plaatsen op mijn website. Dan bekijk ik dan of ik dat ook op mijn website geplaatst wil hebben. Als je verder nog vragen hebt kun je ook altijd even een mailtje sturen.